Για 57 συμπολίτες μας, το νήμα της ζωής κόπηκε το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023, στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, με τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών που κινούνταν αντίθετα στην ίδια γραμμή. Για άλλους, τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους και πολλούς ακόμη, η ζωή συνεχίζεται μεν, αλλά από τότε έως σήμερα η καθημερινότητά τους είναι ένας διαρκής αγώνας για δικαιοσύνη. Ανάμεσά τους είναι και ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου αδικοχαμένου Ντένις, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στην 21η μέρα απεργίας πείνας, διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμα εκταφής του γιου του, ώστε να πραγματοποιηθούν εξετάσεις ταυτοποίησης (DNA) και τοξικολογικές, για να μάθει επιτέλους ολόκληρη την αλήθεια.
Το Σάββατο, «ΤΑ ΝΕΑ» επισκέφτηκαν τον Πάνο Ρούτσι στο προσωρινό του σπίτι, στον χώρο μπροστά από το Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα. Μπροστά μας βρέθηκε ένας άνθρωπος καταβεβλημένος μεν, αλλά οργισμένος και αποφασισμένος για όλα, όπως μαρτυρά και η σύντομη (από σεβασμό προς την κατάστασή του) συνομιλία μας που δημοσιεύθηκε το πρωί της Δευτέρας.
Πώς αισθάνεστε που έχετε βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο της κοινωνίας και της πολιτικής;
Από τη στιγμή που αποφάσισα να κάνω αυτόν τον αγώνα για το παιδί μου, για να βρω το δίκιο και το αυτονόητο, για να μάθω από τι πέθανε το παιδί μου, δεν το έκανα για να γίνω ήρωας. Απλά αισθάνομαι ότι αυτό που κάνω το κάνω για να αλλάξει κάτι σε αυτή τη χώρα. Γιατί δεν γίνεται να ζούμε έτσι. Δεν υπάρχει δημοκρατία, δεν υπάρχει δικαιοσύνη και δεν μας αξίζει. Δεν αξίζει η επόμενη γενιά, τα νέα παιδιά, να ζούνε αυτό που ζούμε εμείς όλοι, οι συγγενείς.
Ο υπουργός Υγείας λέει ότι διώχνετε το ΕΚΑΒ, υπονοεί ότι πιθανώς η απεργία πείνας να είναι κάλπική ή ότι σας έχουν παρασύρει οι γιατροί και οι αλληλέγγυοι. Τι έχετε να πείτε για αυτό;
Ο κ. Γεωργιάδης, πριν μιλήσει για οτιδήποτε, πρέπει να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες του. Και αν νομίζει ότι όλα αυτά τα κάνω, ας έρθει εδώ δίπλα μου να δει τι γίνεται, να δει τον κόσμο, πόσο οργή έχει. Να δει ότι με όλα αυτά που λέει δημιουργεί περισσότερο θυμό στον κόσμο. Ολοι αυτοί, αντί να σκύβουν το κεφάλι και να δουν το θέμα μου με ανθρωπιά, συνεχίζουν ακόμα και τώρα να ρίχνουν λάσπη στον αγώνα μου, στη προσπάθειά μου. Του λέω (του κ. Γεωργιάδη) να σταματήσει πια γιατί δεν θέλω να ασχοληθώ μαζί του. Τα επικοινωνιακά παιχνίδια που κάνει δεν πιάνουν σε εμένα, εγώ έχω έρθει εδώ και θα παραμείνω εδώ, ό,τι και να πούνε.
Οπότε θα συνεχίσετε μέχρι τέλους εάν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά σας, ακόμη και με σοβαρό κίνδυνο για την υγεία σας;
Θα συνεχίσω μέχρι τέλους, μέχρι να δικαιωθώ εγώ και όλα τα παιδιά. Εδώ θα είμαι, θα με έχουν μπροστά στην πόρτα τους γιατί είναι ένας αγώνας για αυτονόητα πράγματα.
Γιατί επιλέξατε να κάνετε την απεργία μπροστά από τη Βουλή;
Γιατί είναι κοροϊδία αυτά τα δυόμισι χρόνια, που όλοι οι συγγενείς, όλοι εμείς, περιμέναμε κάτι από τη Δικαιοσύνη. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο, από τη στιγμή που έκλεισε η υπόθεση δεν μπορούσα να κάθομαι και να περιμένω τη δίκη. Δεν με ικανοποιεί αυτό. Δεν με ικανοποιεί καθόλου. Δεν θα τους αφήσω σε ησυχία, θέλω να τους δω φυλακή. Ολοι αυτοί που δολοφονήσαν το παιδί μου με αυτό το μακάβριο τρόπο δεν θα τη γλιτώσουν, όσο και να το προσπαθήσουν.
Τι σημαίνει για εσάς Δικαιοσύνη;
Να μπουν όλοι οι φυλακή, να λογοδοτήσουν για όλα τα εγκλήματα που έχουν κάνει πάνω στα παιδιά μας.
Ο κόσμος έχει καταλάβει τι έχει γίνει στα Τέμπη;
Ο κόσμος έχει καταλάβει ότι έχουμε να κάνουμε με μία κυβέρνηση – μαφία και δεν αντέχει άλλο. Εχει ξεχειλίσει το ποτήρι. Είναι τόσο θυμωμένος, τόσο οργισμένος. Κάθε μέρα έρχονται νέα παιδιά που μου δίνουν δύναμη για τον αγώνα μου. Γι’ αυτό και θα παραμείνω εδώ και δεν θα φύγω αν δεν πάρω την άδεια εκταφής του παιδιού μου, με τοξικολογικές και τα πάντα. Δηλαδή αν δεν πάρω αυτό που δικαιούμαι».
