„Serdecznie zapraszam całą Polonię na Piątą Aleję. Liczę, że podobnie jak na Balu Marszałkowskim uda nam się osiągnąć rekordową frekwencję, jeśli oczywiście dopisze nam pogoda, bo od niej bardzo dużo zależy” – w ten sposób w rozmowie z „Nowym Dziennikiem” Wielki Marszałek Arkadiusz „Eryk” Bagiński zachęca Polonię do udziału w 88. Paradzie Pułaskiego. Podkreśla, że ważny jest zarówno czynny jak i bierny udział w tym wydarzeniu, bowiem podobne jak przemarsz Piątą Aleją, również obserwowanie go z boku przynosi dużo wrażeń.
Przed nami 88. Parada Pułaskiego, czyli finał całorocznych przygotowań związanych ze wszystkimi kontyngentami, które w niedzielę, 5 października, będą maszerowały w biało-czerwonym pochodzie Piątą Aleją na Manhattanie. Czy po tylu różnych wydarzeniach, włącznie z Bankietem Marszałkowskim, czuje Pan jeszcze jakiś stres przed paradą, czy też traktuje ją jako coś, do czego już Pan przywykł, lecz tylko o nieco większej skali?
Dużo się dzieje w moim życiu niezależnie od tego czy jest to związane z paradą czy też z moimi różnymi firmami. Tak więc codziennie jestem czymś zajęty i nie myślę o stresie. Moja działalność biznesowa cały czas przeplata się ze sprawami dotyczącymi funkcji Wielkiego Marszałka Parady Pułaskiego. W związku z tym pojawiam się także na różnych wydarzeniach niekoniecznie z nią związanych, jak np. na niedawnym spotkaniu Polonii z prezydentem RP Karolem Nawrockim w Amerykańskiej Częstochowie. To było naprawdę duże wydarzenie i jest mi bardzo miło, że jestem zapraszany w takie miejsca i mogę być blisko Polonii. Oczywiście cały czas trwają przygotowania do Parady Pułaskiego, a także poprzedzającej ją mszy św., która zostanie odprawiona w katedrze św. Patryka na Manhattanie oraz późniejszego śniadania i szarfowania marszałków honorowych. Gdy już to wszystko ruszy, to pozostanie mi tylko witanie poszczególnych kontyngentów przed główną trybuną na Piątej Alei. Tak więc nie stresuję się tym, bo wiem, że wtedy wszystko „pójdzie jak z górki” i będzie taką „wisienką na torcie”, wieńczącą cały rok przygotowań i pracy. Myślę, że właśnie Bankiet Marszałkowski i lokalne szarfowania były dla mnie bardziej stresujące, ponieważ czasem odbywało się kilka takich imprez w jeden wieczór, a chciałem pojawić się na każdej z nich. Nie było to łatwe do zrealizowania, ale bardzo się starałem żeby wszędzie się pojawić chociaż na chwilę.
Wspomniany Bankiet Marszałkowski zawsze jest pewnego rodzaju sprawdzianem stanu przygotowania poszczególnych kontyngentów i pierwszym poważnym egzaminem dla Wielkiego Marszałka, a także oceną jego wielomiesięcznej pracy. Pan ten test zdał celująco, czego dowodem była niesamowita frekwencja na bankiecie – 850 osób. Tylu gości nie było na nim od 2011 roku. Myślę, że to dobry znak przed 88. Paradą Pułaskiego. Serdecznie gratuluję tego osiągnięcia.
Dziękuję bardzo. Rzeczywiście bankiet się udał i wzięło w nim udział bardzo dużo ludzi, za co jestem im ogromnie wdzięczny. Dziękuję wszystkim za to wsparcie.
Tegoroczny bankiet był największym od czternastu lat i drugim pod względem liczebności od kilku dekad. Myślę, że te 850 osób w nim uczestniczących to nie tylko dobry znak przed 88. Paradą Pułaskiego, ale także dowód na sympatię i zaufanie do Pana ze strony różnych kontyngentów i ludzi, którzy zdecydowali się przyjść na ten bankiet.
Starałem się pojawić na każdym lokalnym Balu Marszałkowskim i szarfowaniu, mimo, że czasem były 3 lub 4 w jednym dniu. Chciałem wszędzie pobyć chociaż chwilkę i z nimi porozmawiać oraz zaprosić ich na bankiet do The Venetian w Garfield oraz na paradę na Piątą Aleję. Czułem, że dzięki temu oni również się odwzajemnią i poprą mnie w obu tych wydarzeniach i tak się stało. Również nasza parafia Matki Bożej Różańcowej w Passaic, przy której działam w lokalnym komitecie, bardzo się postarała i z jej strony mieliśmy duże wsparcie, jak również ze strony pracowników z moich firm. Wszystkim jestem bardzo wdzięczny. Poza tym myślę, że Polonia po prostu lubi wyjść z domu, lubi się zabawić, a także wspomóc i odwzajemnić to co dostaje od innych. Tak więc jeśli docenisz innych poprzez swoją obecność na ich wydarzeniach, to oni również w odpowiednim momencie okażą to tobie. Jeśli chodzi przegląd kontyngentów, to wszystkie się pięknie prezentowały, a ich przywódcy świetnie wyglądali i byli bardzo zadowoleni. Cieszę się także z tego, że opinie na temat bankietu są bardzo dobre.
Udział w lokalnych balach marszałkowskich i szarfowaniach pozwolił Panu poznać wiele nowych osób, działaczy i organizacji. Jak Pan postrzega Polonię?
Na pewno dużym zaskoczeniem dla mnie było to, jak wiele polskiej młodzieży bardzo dobrze mówi po polsku. Jestem pełen uznania dla ich rodziców, którzy zapisali i wysłali te dzieci do polskich szkół. Im należy się ogromne podziękowanie, za pielęgnowanie polszczyzny wśród naszej młodzieży, która w pewnym momencie zaczyna zauważać, że dobrze jest znać drugi język, zwłaszcza język kraju, z którego pochodzą rodzice. Podczas wizyt na lokalnych szarfowaniach zaskoczyła mnie także niesamowita gościna i miłe przyjęcie ze strony organizatorów i gospodarzy tych imprez. Zdarzały się czasem nawet takie przypadki, że ludzie oddawali mi swoje miejsce parkingowe, żebym mógł tam zostawić samochód i jak najszybciej pojawić się na sali, by powiedzieć do uczestników balu parę słów, przeprowadzić ceremonię szarfowania, pobyć chwilkę i jechać dalej na kolejny Bal Marszałkowski. Tak było w Nowym Jorku, gdzie zawsze brakuje miejsc do parkowania.
Wspomniał Pan o parafii Matki Bożej Różańcowej w Passaic, gdzie jest Pan prezesem lokalnego Komitetu Parady Pułaskiego. Wiem, że był Pan także wcześniej marszałkiem tego kontyngentu. Czy może Pan powiedzieć coś więcej na jego temat?
Lokalnym marszałkiem w parafii Matki Bożej Różańcowej w Passaic byłem w 2006 roku. Nasz kontyngent w tym roku obchodzi 20-lecie działalności, i jednym z powodów, dla którego zostałem Wielkim Marszałkiem jest Rok Jubileuszowy w naszej parafii związany z tą rocznicą. W związku z tym, kilka miesięcy temu mieliśmy odsłonięcie i poświęcenie pomnika gen. Kazimierza Pułaskiego, który stoi przy 6 Wall Street w Passaic, na terenie posiadłości należącej do Young Men’s Club, vis a vis naszego kościoła.
W jaki sposób zaangażował się Pan w działalność polonijną?
Myślę, że wiele rzeczy dzieje się przez przypadek i tak też jest ze mną. Dwie dekady temu ks. Stefan Las założył organizację Pulaski Day Parade (lokalny Komitet Parady Pułaskiego) przy parafii Matki Bożej Różańcowej w Passaic. Osoba, która początkowo ją prowadziła, po roku zaproponowała mi, żebym został prezesem tej organizacji i zgodziłem się. Od tamtej pory minęło już 19 lat. Dużą zasługę w mobilizowaniu mnie do aktywności polonijnej ma znany działacz sportowy Wojtek Ziębowicz, zwłaszcza w okresie, gdy w pobliżu klubu Wisła Garfield działał jeden z moich biznesów. Tak więc tą polonijną działalnością zaraziłem się trochę przez Komitet Parady Pułaskiego w Passaic, jak również przez polskie kluby sportowe, znajomych a nawet polskich pracowników w moich firmach. A czy aż tak bardzo udzielam? Ja myślę, że chyba nie, ale działam tyle ile mogę, staram się także wspierać polskie kluby i organizacje.
Z Polonią jest Pan też związany poprzez swoje biznesy, w których także zatrudnieni są Polacy.
Oczywiście, większość pracowników jest ze mną od początku istnienia moich firm, niektórzy w Arco Construction są już od 30 lat.
Czyżby firma ta obchodziła w tym roku swój jubileusz?
Tak, ale tych jubileuszy jest więcej. Arco Construction ma 30 lat, Komitet Parady Pułaskiego działający przy parafii Matki Bożej Różańcowej w Passaic 20 lat, a druga moja firma – Fairfield Metal kończy lat 15.
A jak długo mieszka Pan w Stanach Zjednoczonych?
To kolejny jubileusz, w dodatku 35-lecie. Przyjechałem tutaj z Zambrowa w 1990 roku i zacząłem swoje nowe życie na emigracji. Początkowo pracowałem w firmie budowlanej, a po 5 latach otworzyłem swoją firmę Arco Construction. 15 lat później założyłem Fairfield Metal, po czym zaczęliśmy także budować swoje budynki. Jestem także właścicielem dwóch restauracji cateringowych. Jedna z nich – The Grand w Totowa, NJ, działa od ośmiu lat, a druga – The Manor w West Orange, NJ jest obecne w remoncie.
Wiem, że w działaniach związanych z funkcją Wielkiego Marszałka ma Pan ogromne wsparcie ze strony rodziny, a zwłaszcza żony Ashley, która towarzyszyła Panu na lokalnych Balach Marszałkowskich, a także wielu polonijnych wydarzeniach. Poza tym na szarfowaniu Pana na Wielkiego Marszałka 2025 w Konsulacie Generalnym RP pojawiły się dzieci – córka i syn – a na Bankiecie Marszałkowskim w The Venetian prócz nich także Pańscy rodzice.
Wielkim zaszczytem dla mnie – prócz tego, że jestem Wielkim Marszałkiem – była obecność moich rodziców na tym bankiecie. Przyjechali specjalnie na tę okazję z Polski, a wraz z nimi moja siostra. Przy okazji nas odwiedzili i spędzili z nami dwa tygodnie przed balem. Jestem bardzo szczęśliwy, że mogli być ze mną w tej wyjątkowej chwili. Z kolei moja żona, która jest Amerykanką włoskiego pochodzenia, bardzo mnie wspiera i jeździła ze mną na większość lokalnych szarfowań, a nawet na inne polonijne imprezy oraz okolicznościowe msze św., których z reguły nie rozumiała, ponieważ w 99 proc. odprawiane były po polsku. Natomiast dzieci faktycznie pojawiły się na tych dwóch najważniejszych dla mnie wydarzeniach, szarfowaniu w Konsulacie Generalnym oraz na Bankiecie Marszałkowskim w The Venetian.
Chciałbym jeszcze powrócić do tematu parady. Wiem, że są już znani marszałkowie honorowi. Może Pan powiedzieć coś więcej na ich temat?
Na dzień dzisiejszy wiem o dwóch marszałkach honorowych. Jednym z nich będzie ks. Stefan Las, proboszcz Diecezjalnego Sanktuarium św. Jana Pawła II i parafii Matki Bożej Różańcowej w Passaic, a także założyciel naszego kontyngentu. Drugim marszałkiem honorowym będzie dr inż. Janusz Romański, wicekomendant Okręgu 10. SWAP i zarazem kronikarz Placówki 12. SWAP, a także honorowy prezes Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Polskich w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, który za swoją polonijną działalność, został niedawno odznaczony przez prezydenta Karola Nawrockiego Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Obaj zostaną uhonorowani oraz otrzymają specjalne szarfy marszałkowskie podczas tzw. śniadania, które będzie miało miejsce przed paradą, tuż po mszy św. odprawionej w katedrze św. Patryka. Poza tym wiem, że nasz kontyngent bardzo mocno się przygotowuje i mobilizuje, by okazać mi wsparcie oraz odpowiednio uczcić swoje 20-lecie. Dlatego po raz pierwszy wraz z nami, na paradzie pojawi się policja i straż pożarna z Passaic. Jako kontyngent będziemy mieli kilka rydwanów, jeden będzie reprezentował mnie jako Wielkiego Marszałka, na drugim znajdą się pracownicy mojej firmy Arco Construction, a trzeci będzie należał do naszej parafii Matki Bożej Różańcowej w Passaic, której proboszczem jest ks. Stanisław Las, nasz tegoroczny honorowy marszałek. Będziemy mieli także swoją orkiestrę marszową. Tak więc przygotujemy się, żeby nasza dywizja wyglądała bardzo uroczyście i była największą na tegorocznej paradzie. Do Nowego Jorku pojedzie z Passaic siedem autobusów z osobami, które będą maszerowały z naszym kontyngentem Piątą Aleją.
A czy pojawią się jacyś specjalni goście z Polski?
Na pewno ma się pojawić prezydent Krakowa Aleksander Misztalski, ale myślę, że jednak tych gości z Polski będzie więcej.
Na zakończenie naszej rozmowy proszę jeszcze zachęcić Czytelników „Nowego Dziennika” oraz całą Polonię do udziału w październikowym, biało-czerwonym święcie na Piątej Alei.
Musimy się wzajemnie wspierać więc serdecznie zapraszam całą Polonię na Piątą Aleję. Liczę, że podobnie jak na Balu Marszałkowskim uda nam się osiągnąć rekordową frekwencję, jeśli oczywiście dopisze nam pogoda, bo od niej bardzo dużo zależy. Tak więc mam nadzieję, że Polonia licznie przybędzie na paradę zarówno by w niej czynnie uczestniczyć poprzez marsz Piątą Aleją, ale również by oglądać ją i podziwiać z boku. Właśnie w tym roku spełni się jedno z moich marzeń związanych z tym, żeby móc przyjrzeć się całej paradzie i wszystkim maszerującym kontyngentom. Dzięki temu, że jestem Wielkim Marszałkiem mam możliwość przemarszu Piątą Aleją, a następnie będę mógł stać z boku, przy głównej trybunie i patrzeć na maszerującą z dumą Polonię. W dodatku z racji mojej funkcji będę mógł powitać każdy kontyngent biorący udział w paradzie i znów spotkać się z osobami, które poznałem podczas lokalnych szarfowań. Jestem z tego powodu niesamowicie szczęśliwy. Tak więc jeszcze raz bardzo gorąco zapraszam do czynnego udziału w 88. Paradzie Pułaskiego i mam nadzieję, że się nie zawiodę. Pokażmy Ameryce i całemu światu, że Polonia to ogromna siła skupiona pod biało-czerwonymi barwami. Do zobaczenia na Piątej Alei.
Rozmawiał Wojtek Maślanka
Artykuł Polonia to ogromna biało-czerwona siła pochodzi z serwisu Nowy Dziennik.
