‘Bizim çocuklar’ aslında kimin çocuğu? 2026

“Infant”, süt çocuğu demek. Infantino, İtalyanca, “çocuk” anlamına geliyor. Yalnız sonundaki „ino“ eki isme sevgi ve küçültme anlamı katıyormuş; “bebecik” veya “çocukcağız”, diyebiliriz. 

Çocukcağız, Gianni Infantino, İtalyan kökenli bir İsviçreli. Hukukçu. 2016’dan buyana FIFA, Uluslararası Futbol Federasyonları Birliği, Başkanı olarak görev yapıyor. On milyarlarca Avroluk pazar büyüklüğü, devasa naklen yayın hakları, sponsorluklar, transfer pazarları ve turizm gibi yan sektörleri besleyen küresel bir endüstrinin en tepesinde. Bir spor faaliyeti olmaktan çıkıp uçsuz bucaksız bir ticarete dönüşen endüstriyel futbolun patronu o. Haliyle göbeği uluslararası tekellere ve tabii tekellerin merkezi ABD’ye bağlı. 

Ara sıra çatışmalar da oluyor tabii. Örneğin, 2017’de, Trump’ın seyahat yasağını eleştirdi, “FIFA müsabakaları söz konusu olduğunda, bir Dünya Kupasına katılmaya hak kazanan herhangi bir takımın, o takımın taraftarları ve yetkilileri de dahil olmak üzere, ülkeye erişiminin olması gerekir, aksi takdirde Dünya Kupası olmaz” dedi. İki gün önce başlayan futbol turnuvasında o eleştirinin konusu olan her uygulama katlanarak devam etti. Çocukcağız yutkunmakla yetindi. 

2018 Dünya Kupası Rusya’da yapılmıştı. Putin “2018 Dünya Kupası şimdiye kadarki en iyi Dünya Kupası” diyen Çocukcağıza madalya taktı. Ama sonra işler değişti, Ukrayna ile savaş başlayınca dizginlenemez Rus düşmanlığı nüksetti. FİFA da Rusya ile ilişkilerini ona göre düzenledi. Rusya o gün bugündür uluslararası turnuvalara katılamıyor. Yeline göre yelken açmak bu işlerin fıtratında var. 

***

Katar parayı bastı, 2022 organizasyonunu kaptı. İlgili yerlere makul miktarlarda rüşvet vermeyi de ihmal etmemişti tabii. Ortaya çıktı sonra, Sepp Blatter dahil birçok FIFA yöneticisi milyonlarca dolarlık rüşvet karşılığında Katar lehine oy kullanmıştı. Organizasyon, futbol tarihinin en pahalı ve en kirli kupası olarak kayıtlara geçti. 

Stadyumların inşaatı sırasında yaşanan insanlık dramı ise kayda değer bulunmamıştı. Asya’dan getirilen on binlerce göçmen işçi kölelik koşullarında çalıştırıldı, kaçamasınlar diye pasaportlarına el konuldu, maaşları ödenmedi, insanlık dışı şartlarda yaşamaya zorlandı. Aşırı sıcaklarda, güvenlik önlemleri olmadan çalıştırılan binlerce işçi hayatını kaybetti. Bağımsız araştırmalara göre ölü sayısı 6 bini aşmıştı. 

FIFA tüm bu gerçeklere rağmen Katar’ın petrol şeyhlerinin yanında saf tuttu. Çocukcağız, işçilerin durumu ile ilgili bir soru üzerine, işçilere iş ve ücret verildiğini, stadyumların inşasına katkıda bulunmaktan gurur duyduklarını söyledi. Futbol, bir kez daha ölümlerin, sömürünün ve utancın üzerini örtmek için kullanılmıştı.

***

Parlak sahne ışıkları arkasına sakladıkları işte bunlar. FIFA, çürümenin, ikiyüzlülüğün geçerli olduğu ve sadece paranın borusunun öttüğü yozlaşmış bir organizasyon. En köklü geleneği yolsuzluk. Çocukcağızdan önceki patronları Michel Platini ve Sepp Blatter bu nedenle devrildiler. Çocukcağız, güya, ayak topunu düştüğü çamurdan çıkarması için bulunup yerlerine oturtuldu. Ama öyle olmadığı çabuk anlaşıldı. Hatta Platini dava açtı, her işi birlikte yaptık, faturası bize kaldı diye. 

FİFA sadece yolsuzluğa değil boğazına kadar politikaya da batmış durumda. Çocukcağız, İsrail’in suçlarını görmezden geliyor örneğin. Rusya’nın eylemlerine karşı hassasiyetini burada göstermemeyi tercih ediyor. 
Tarihi de bu tür suçlarla örülü. 1934 Dünya Kupası, Mussolini’nin faşist İtalya’sında düzenlendi. FİFA hakemlerin seçimini bile faşist yönetime bırakmıştı. Turnuva bir faşizm propagandasına dönüştü. 

1978 Dünya Kupası, Arjantin’deki askeri diktatörlüğün halkla ilişkiler faaliyetine dönüştürüldü. İşkence merkezlerinden yükselen çığlıklar stadyumlardaki gürültülerle bastırıldı. Arjantin takımı kupayı kaldırırken cunta lideri Videla futbolcuların arkasında sırıtarak poz veriyordu. 

Emperyalistlerin bir başka çocuğu Pinochet, 1973’te, Şili’de darbe yaptı, Sosyalist Başkan Salvador Allende’yi öldürdü, binlerce kişiyi işkence tezgahlarında telef etti. Bir yıl sonraki Dünya Kupası elemelerinde Şili Sovyetler Birliği ile eşleşti. Rövanş maçının oynanacağı Santiago Stadyumu, darbeden sonra muhaliflerin tıkıldığı bir ölüm kampına dönüştürülmüştü. Sovyetler Birliği takımı maça çıkmayı reddetti. FIFA bu tavrı “sporun siyasete alet edilmesi” olarak yorumladı ve Şili’yi hükmen galip ilan etti. 

***

FIFA’nın kirli ilişkileri sadece diktatörlüklere yol vermekle sınırlı değil. Futbolun çokuluslu şirketlerin ve sponsor devlerinin oyuncağı haline getirilmesi bu kurumun eliyle gerçekleştirildi. Yolsuzluklar da FIFA ve UEFA’yla sınırlı değil haliyle. Avrupa’nın büyük kulüplerinin ve yıldız futbolcularının düzenli olarak vergi kaçırdığı herkes bildiği bir sır. Kurumsal futbol başlı başına bir suç organizasyonu; durumları mafyadan hallice. 

Türkiye kendince ve boylu boyunca bu pis oyunun içinde. Kara para aklama, şike, bahis, vergi kaçakçılığı topun önünde. Büyük patronlar kulüp başkanlığına neden bu kadar hevesli sanıyorsunuz? Patronlar topun arkasına saklanıyor, çalıyor, halkı soyuyor, kandırıyor. Açığa çıkanlar Çocukcağız gibi futbol baronları tarafından korunuyor. Avrupa’nın büyük kulüpleriyle el ele kurdukları toplu düzen işte bu. 

***

Oyuna “bizim çocuklar” da katıldı bu kez. Bu yakıştırmayı kim nereden akıl etti bilinmez, 12 Eylül’ü yapan cunta üyeleri Amerikalılar tarafından böyle kodlamıştı, Kenan Evren ve saz arkadaşlarına “bizim çocuklar” diyorlardı. 
İngiliz yayın kuruluşu BBC, 2011’de, Bilgi Edinme Yasası kapsamında yapılan bir başvuru üzerine, gizliliği kaldırılan 12 Eylül darbesine ilişkin ABD Dışişleri Bakanlığı belgelerini yayınladı. CIA’nin Türkiye Şefi olan Paul Henze’nin dönemin ABD Başkanı Jimmy Carter’a 12 Eylül darbesini “bizim çocuklar başardı” diye haber verdiği iddia ediliyordu ve en çok o sözün gerçek olup olmadığı merak ediliyordu. 

O belgelerde bu söz yoktu ama darbeyi yapan cuntacılar, darbe bildirilerinde “NATO dâhil bütün ittifaklarımıza ve taahhütlerimize sadığız” diyerek garanti vermişlerdi zaten. Dönemin ABD’nin Ankara Büyükelçisi olan James Spain, belgelerde, “Mevcut askerî liderlerin tamamını iyi tanıyoruz ve özellikle de NATO üyeliği başta olmak üzere Türkiye’nin güvenlik ya da dış politikasında değişim yaşanacağı yönünde bir endişe taşımamıza da gerek yok” diyerek özetliyordu durumu. 

“Our boys”, bizim çocuklar, ülkenin yakın tarihinin en irkiltici anılarından birini saklıyordu içinde. Sağ olsun “AKP futbol aklı” o uğursuz deyimi tarihin çöplüğünden buldu çıkardı. Şimdi Türk milli takımının mottosudur. O çocuklar 1980’de darbeyle halkın yürüyüşünü bastırmaya girişmişlerdi, şimdi topla uyutmaya, uyuşturmaya çalışıyor. 

***

2026 Dünya Kupası yarışı bu şartlarda başladı. Çocukcağıza göre en büyük ve en kapsayıcı turnuva bu sonuncusu. Sahnede “barış” ve “kardeşlik” çığlıkları atılıyor. Statların dışında ise ABD’nin savaş kışkırtıcılığı, saldırganlığı, yasakları, engelleri hüküm sürüyor. Ülkesini ve teninin rengini beğenmediği hakemleri geri gönderiyor, futbolcuları uzun aramalarla aşağılıyor. İran takımı ABD’ye alınmadı, Meksika’da ikamete zorlandı. “Bizim çocuklar” içeri girmeyi başardı ama onlar da Arizona çöllerinde bir yerlerde günlerinin gelmesini bekliyor. Yani futbol halkları birleştirmiyor, bölüyor, kin ve düşmanlığa tahrik ediyor. 

Aynaya bakınca gördüğümüz de bunların bir karikatürü. Majestelerinin talimatları doğrultusunda, partisinin Tanıtım ve Medya Başkanlığı tarafından hazırlanan “Siz Hepiniz Biz Türkiye” marşının uğultusu duyuluyor uzaktan. İHA’lar, SİHA’lar, füzeler, TOGG’lar, savaş uçakları eşlik ediyor bizim çocuklara. Topları ellerinde, copları bellerinde, arsız kirli bir oyun kesintisiz sürüyor. 

Biz yokuz içinde, hatta seyircisi bile değiliz bu oyunun. Copla veya topla, inancımıza, vatanımıza, cumhuriyetimize, bize ait olan ne varsa ona, el koydular el birliğiyle. Yeniden dönüp bakın, bizim çocuklar aslında bizim değil, onların çocukları.