Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde Rojin Kabaiş için 18 gündür devam eden eyleme katılan Rojin Kabaiş’in babası Nizamettin Kabaiş, rektörlüğün öğrencileri engellemeye çalıştığını belirterek, “Rojin’e sahip çıkmadınız, bari bu gençlere engel olmayın” dedi.

Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Kampüsü’nde bir araya gelen binlerce öğrenci, Rojin Kabaiş’in fotoğraflarının yer aldığı afiş ve dövizleri taşıdı.

Kampüsteki eyleme binlerce öğrencinin yanı sıra Rojin Kabaiş’in ailesi ve avukatları da katıldı. Sık sık “Koruma aklama failleri yargıla”, “Rojin’in sesi bizim sesimiz“ “Gençlik susmaz Rojin unutulmaz”, “Kampüsler özerktir özerk kalacak“, “Rektör İstifa”, ”Rojin için adalet”, ”İntihar değil cinayet”, ”Nizamettin Kabaiş yalnız değil” sloganları atan öğrenciler, bir süre oturma eylemi yaptı. Öğrencilerin eyleminde Rojin Kabaiş anısına kaleme alınan bir şiir okundu. Oturma eyleminin ardından baba Nizamettin Kabaiş’in eyleme katılması ile basın açıklaması gerçekleşti.

‘Rojin’e sahip çıkmadın ama bu gençlere sahip çık’

Öğrencilerin eyleminde konuşan Rojin’in babası Nizamettin Kabaiş, şunları kaydetti:

„Siz sınıf arkadaşınıza sahip çıktınız. Günlerdir burada eylem yapıyorsunuz. Bizim arkadaşımıza ne oldu diye soruyorsunuz. Ama müdürler, rektör, güvenlik amiri olsun neden size destek vermiyorlar? Tam tersini yapıyorlar Polis çağırıyor, diyor ki: ‘Öğrencilere gelin müdahale edin.’ Sen nasıl bir insansın? Niye bunu yapıyorsun? Hadi bize değer vermedin, bize önem vermedin. Niye kendi öğrencilerine değer vermiyorsun? Polis geldiği zaman sen engel olacaksın. Diyeceksin ki: ‘Benim öğrencilerime karışma.’ O öğrenciler sana emanettir. Her bir öğrenci başka şehirden geliyor, Diyarbakır’dan, Bitlis’ten Muş’tan geliyorlar. Bunlar senin misafirindir. Sen Rojin’e sahip çıkmadın ama bu gençlere sahip çık. Lütfen rica ediyorum.

‘Benim seninle bir düşmanlığın yoktur rektör bey’

Benim seninle bir düşmanlığın yoktur rektör bey. Ben daha önce de seni tanımıyordum. Sen neden benim kızıma sahip çıkmadın?

Sen neden otopsi odasına girip çıktın? Israr ediyorsun diyorsun ben girmemişim. Sen neden gece 2’ye kadar orada kaldın? Gittin savcıyla görüştün, vali ile görüştün. Benim aklıma ne gelecek? O gelecek ki sen delilleri karartıyorsun. Sen benim düşmanım değilsin.  Sen de öğrencilerin yanında yürüyüş yapacaktın. Diyecektin ki ben Rojin’in ailesinin yanındayım. Rojin’in dosyası hangi aşamadadır? Sen ama maalesef hiçbir şey yapmadın. Bu gençlere karışma. Bu gençlere sahip çık. Bu gençler bir şey biliyor ki onun için senin kapına geliyorlar.

‘Benim kızıma ne oldu?’

Benim kızıma ne oldu? Defalarca geliyorum hem emniyette soruyorum, hem savcılıkta soruyorum, baroya gidiyorum. Bütün kurumlara gidiyorum. Rojin’e ne oldu? Cevap yok. Rojin hepinizin kardeşidir. Herkesin ablasıdır. Herkes bu dosyada rahatsız oldu. Hem Diyarbakır, hem Van ikisi de çok büyük yürüyüşler yaptı. Öbür şehirlerde yaptı. İnsanlar kabul etmiyor bunu. Bu dosyanın aydınlanmasını bekliyorlar. Rojin’e ne oldu? Neden o kadar kamera burada varken, güvenlikçi varken niye bir iz yoktur? Görenleri bırak, rahat çalışsınlar, rahat söylesinler ki bir şey görmüşler ise, onlara karışma, öğrencilere karışma.

Rojin’e ne oldu? Rojin’in katili nerededir? Biz hepimiz bunu araştırıyoruz. Ama siz ne yapıyorsunuz? Geliyorsunuz öğrencilere karışıyorsunuz. Hesapları kapatıyorsunuz. Engel oluyorsunuz. Polisi çağırıyorsunuz. Bu pırıl pırıl gençlere neden polis geliyor, şiddet uyguluyor?

‘O gece kim orada vardı’

Biz sürekli diyoruz telefon baz istasyonu yapın. O gece kim orada vardı? Kamera vardır. Kamerayı siyah beyaza çevirmişler. Orada V harfi şeklinde bir kamerada kulübeye bakıyor. Ona da dediler bozuktur. Neden o şekilde yaptınız? Niye 17 saat sonra bize haber verdiniz? Bunlar hepsi ihmaldir. Ölüme sebebiyet getiren ihmallerdir. Benim kızım o himallar yüzünden gitti. Bugün her taraf sağlam olsaydı, kameralar olsaydı niye böyle olacaktı? Çözülecekti en azından. Şimdi şu anda ben gittim. Oraya gidin bakın. Beş tane kamera aynı yere takmışlar. Her taraf görünüyor. Daha önce niye bunu yapmadınız? Yani benim gördüğüm şeyler 18 gün boyunca kayıp sürecinde buradaydım. Bu ihmalleri gördüm hepsini.

İki sefer ben burada kendi imkanımla gitmişim rektörün  makam odasında orada onunla görüştüm. Rojina ne oldu? Bunu soruyorum. Böyle olmaması lazımdı. Onun duyar duymaz ben Van’a geldiğim zaman beni ya çağıracaktı ya da çarşıya gelecekti. Aileyle bir dertleşeyim. Dosya hangi aşamadadır ? diye sorması gerekiyordu. Benimle beraber savcılığa da gelebilirdi. Ama yapmıyor. Hiçbir şey yapmıyor. Tam tersi gidiyor hesapları kapatıyor. Öğrencilere karışıyor.

Amca Ahmet Kabaiş ise yaptığı konuşmada şu ifadeleri kullandı:

„Van halkı bizim başımızın tacıdır. Biz dün sabah indik, direkt gittik Rojinimizin mezarına. Ve bu sözü verdik ilk günden itibaren. Hiçbir zaman sana yapılan bu şeyleri yerde bırakmayacağız. Mücadelemizi sonuna kadar devam edeceğiz. Bu anlamda sizleri kutluyorum. Sizler başımızın tacısınız. Kendi sıra arkadaşınızı yalnız bırakmadınız. Sonuna kadar savundunuz, savunuyorsunuz. Ben buradan Rojin’in amcası olarak sesleniyorum. Ne olursunuz buradan bilen, duyan bir şeyleri kulağına gelen bir şeyler varsa veyahut vicdanını yargılayan birileri varsa Rojin hakkında bir bilgisi varsa avukatlarımızla irtibata geçsinler. Mutlaka bu kampüsün içerisinde birileri bir şeyler görmüştür. Birileri mutlaka kızımıza kötülük yapan birileri bir şeyler biliyordur.“

Açıklamanın ardından öğrenciler ve Kabaiş’in ailesi birlikte Rojin’in okuduğu fakülteye yürüdüler.