İSİG Meclisi Şubat ayında iş cinayetlerinde ölen işçilere dair verileri paylaşırken aynı zamanda 6 Şubat depremlerinden bu yana yeniden yapım sürecinde yaşamını. kaybeden işçilere dair veriler sundu. Yaşanan cinayetlere karşı örgütlenme çağrısı yapan meclisin, aynı zamanda dikkat çektiği unsurlardan biri de Şubat ayı verilerine göre ölen işçilerden yalnızca birinin sendikalı oluşuydu.

6 Şubat 2023’te Pazarcık’ta 7,7 ve Elbistan’da 7,6 büyüklüğündeki depremler on bir şehri yıkıcı şekilde etkiledi. Resmi verilere göre 53 bin 537 kişinin yaşamını yitirdiği felakette, çoğunluğu çöken hastane ve otellerde olmak üzere tespit edilebilen 158 işçi hayatını kaybetti. Yıkımın büyüklüğü sebebiyle, aradan geçen üç yıla rağmen deprem esnasında ölen işçilerin gerçek sayısı hâlâ açıklanamadı.

İnşaatlarda güvencesiz çalışma koşulları ölümleri artırdı

Deprem şehirlerinde 2023 yılının yaz aylarında yıkım, hafriyat çalışmaları, yılsonuna doğru da inşaat çalışmaları başladı.

Ancak güvencesiz çalışma koşullarının hakim olduğu TOKİ inşaatlarında taşeron ağları, aşırı, yoğun, fazla çalışma, sigortasız çalıştırma, kaçak göçmen ve çocuk emeğinin yoğunluğu gibi koşullarda onlarca işçi hayatını kaybetti, yüzlerce ağır yaralanma meydana geldi ve işçiler sakat kalıp çalışamaz hale geldi. 

Bu noktada tespit edilen hususlara göre 6 Şubat 2023 ile 6 Şubat 2026 yılları arasında geçen üç yılda deprem şehirlerindeki inşaatlarda en az 296 işçi öldü. 

Türkiye’de ölen inşaat işçilerinin 2024 yılında yüzde 22’si, 2025 yılında yüzde 27’si deprem şehirlerinde hayatını kaybetti. Deprem şehirlerindeki iş cinayetlerinin 2024 yılında yüzde 33’ü, 2025 yılında yüzde 37’si inşaatlarda meydana geldi.

Deprem şehirlerinde ölümlerin nedenleri ve demografik veriler

Deprem şehirlerindeki inşaat işçilerinin ölüm nedenlerinin yüzde 43’ü yüksekten düşme, yüzde 26’sı ezilme veya göçük ve yüzde 9’u elektrik çarpmasıdır. Bölgede ölen inşaat işçilerinin 15’i çocuk, 22’si göçmen işçidir. Göçmen işçilerin 8’i Suriyeli, 6’sı İranlı, 3’ü Mısırlı, 2’si Cezayirli, 1’i Afganistanlı, 1’i Iraklı ve 1’i Pakistanlı.

Ölen işçilerin sadece birinin sendika üyesi olduğu raporlara yansıdı.

Deprem şehirlerinde inşaatlarda 51 işçi Hatay’da, 37 işçi Kahramanmaraş’ta, 35 işçi Adıyaman’da, 33 işçi Malatya’da, 32 işçi Diyarbakır’da, 31 işçi Gaziantep’te, 30 işçi Şanlıurfa’da, 18 işçi Adana’da, 14 işçi Elazığ’da, 13 işçi Osmaniye’de ve 2 işçi Kilis’te hayatını kaybetti. Şehirleri bilinmesine rağmen 27 inşaat işçisinin öldüğü ilçe bilgisi öğrenilemedi ki bu durum gelen bilgilerin sınırlılığını da gösteriyor.

Şubat ayında en az 126 iş cinayeti yaşandı

İSİG Meclisi verilerine göre yüzde 77’sini ulusal basından, yüzde 23’ünü ise işçilerin mesai arkadaşları, aileleri, iş güvenliği uzmanları, işyeri hekimleri, sendikalar ve yerel basından öğrenilen bilgilere dayanarak tespit edildiği kadarıyla şubat ayında en az 126 işçi hayatını kaybetti. 

Böylece 2026 yılının ilk iki ayında iş cinayeti sayısı ocak ayında 155 ve şubat ayında 129 olmak üzere 284’e ulaştı.

Şubat ayında en çok iş cinayeti 27 ölümle inşaat işkolunda meydana geldi. İkinci sırada 21 ölümle taşımacılık işkolu, üçüncü sırada ise 12 ölümle ticaret, büro ve eğitim işkolu geliyor. İş cinayetlerine sektörel olarak bakıldığında sanayide 49 işçi, hizmette 40 işçi, inşaatta 30 işçi ve tarımda 7 işçi hayatını kaybetti. Ölüm nedenlerinde ilk sırada yarısının taşımacılık işkolunda meydana geldiği trafik ve servis kazaları nedenli ölümler bulunuyor. İkinci sırada yüksekten düşmeler yer alıyor ve bu ölümlerin yüzde 67’si inşaatlarda meydana geldi. Üçüncü sırada ise inşaat, maden ve metalde görülen ezilme ve göçük nedenli ölümler bulunuyor.

İş cinayetlerinde ölenlerin 3’ü kadın işçiydi ve bu kadınların ikisi sağlık, biri metal işkollarında çalışıyordu. Şubat ayında ikisi İranlı, ikisi Suriyeli, biri Azerbaycanlı, biri Pakistanlı olmak üzere en az 6 göçmen işçi hayatını kaybetti. Göçmen işçilerin ikisi inşaat, ikisi taşımacılık, biri gıda ve biri konaklama işkollarında çalışıyordu. Ölen işçilerin iletişim işkolunda çalışan sadece 1’i, yani yüzde 0,79’u sendika üyesiyken, 123’ü, yani yüzde 99,21’i sendikasızdı.